مــن هــیــچ،او هــمــه

سیر تماشا کن !

که این دو دیوانه،

دیرت که می بینند

                     چگونه بی گدار به آب می زنند...

تو هیچوقت پیشگوی خوبی نبوده ای،

از آن فردایی که گفتی ماه ها گذشته است...

و من هنوز منتظر فردایی ام  که  قرار است همه چیز یادم رود!

به جان که می خوانی ام

قبیحـ می شوم و شبیهـ می کنم ات

هر جهـانی را...

این ساکت ها و صـبـور ها چقدر شبیه تواند!

 این دیوارهای به غایت عاشق

که نه با بوسیدنم دم می زنند و

نه با کوبیدنم...

زمهریر آغوشت در این جهنم گرما

نتیجه من هم تو را سه نـقـطه هایی است

که لبان تو شرم گفتنش را داشت

چشمانم بیم خواندش...

به یادت بیاور (م؟)

رابطه ابرو در هم کشیدنت و دل پر کشیدنم

همیشه مستقیم نیست!

آیینه های اتاق به شوق در آغوش کشیدن تو قد کشیده اند،

حق دارند !

که تصویر من ِ بی تو را هر بار پیرتر از پیش به رُخم می کشند...

آنقدر در تاریکی چشمان بسته ام مهمان شدی،

که دیده ام تمامی گریه های عالم را آبستن است...

پای آمدنت نباشد

تمام جاده های عالم به خانه من ختم شود،

باز هم نمی رسی...

سیب کال خنده ات، از گلویم پایین نمی رود...

هنوز ...

حکایت من حکایت‌‌ ماهی تُنگ شکسته ایست که روی زمین دل دل می زند

و حکایت تو...

حکایت پسرک شیطان تیر کمان به دستی که نفس های او را شماره می کند...

چه بهایی خوش تر از این که به بهانه دوست داشتنت

پس زنی ام؟!

خوش به حال اویی که امشب آرزوی توست

و

خوش به حال تو...

اینبار تو بگو دوست داری ام

آسمان را گفته ام به زمین نیاید...

تا تماشای تو راهی نمانده بود

پنجره کم آوردم

کاش !

این همه دیوار نچیده بودی....